عسل عسل، شکر پسر

الله هَبَّک: الله اکبر

آقانجون: آقا جون

بابا بُزُد: بابا بزرگ

داسین: یاسین

خاله دِیمَد: خاله زینب

حُشی: حسین حسین (در حال سینه زدن)

من بُشوئَمِش: بشورمش.

زشته: وقتی لخت باشی میگی اسم میبری و میگی زشته نیا.

....

صد رحمت به طوطی. شما هر صدایی رو تکرار میکنی مهم نیست که از تو خیابون باشه یا صدای حرکت قطار روی ریل یا تلویزیون یا دو نفر در حال صحبت باشند. واژه ها آنقدر زیادند که یادم نمیماند تا بنویسم. و البته اکثر  واژه ها را هم درست بیان می کنید.

 رفتاری که این روزها خیلی تکرار میکنید دستور دادن است. عزیز بیا. بابا بزرگ بیا. آقانجون بخور.  بشین. خاله دیمد نکن. دایی مد برو. نهههههههه ( با صدای بلند)  مامانجون بریز. و غیره. 

من من های شما هم این روزها زندگی ما شده. لباس پوشیدن، پوشک، غذا خوردن، کلاه گذاشتن و هر کار دیگری که فکرش را بکنید یک من بلند گوش شما را نوازش میکند. 

دو تا خرسی خاله ها رو برداشتی و روزی چند بار تمرین نماز خواندن بهشان میدهی. میبری داخل کد برای دستشویی بعد وضو و بعد نماز و وسط نماز خوابشان میبرد میروید وضو میگیرید و بعد الله هبک .. رکوع... سجده.

خداوند ما و شما را از ماز گزاران واقعی قرار دهد. آمین